| That's Life! |
Det - juni 2005 |
||
|
|
|||
|
Als je aan de beurt bent, gooi je met de dobbelsteen. Met één van je pionnen moet je dat aantal vooruit lopen. Er mogen meerdere pionnen op dezelfde tegel staan. Als jij echter met de laatste pion van een tegel vertrekt (de tegel blijft dus onbemand achter), dan moet je de tegel pakken. Het aantal punten dat erop staat, telt voor de overwinning aan het einde van het spel. Je staat dus graag in je eentje op een groene tegel, zodat je pluspunten kunt pakken als je van die tegel afstapt. Helaas zitten er veel meer rode tegels in het spel dan groene, en daar wil je juist helemaal niet als enige staan, want dat betekent dat je strafpunten kunt oplopen.
De wachters in het spel zijn neutrale pionnen. Iedere speler mag ze verplaatsen in plaats van zijn eigen pion. Om een wachter te kunnen verplaatsen, moet er minimaal één andere gekleurde pion naast staan. Het maakt daarbij niet uit of dat een pion van jezelf of van een andere speler is. Een wachter telt gewoon als pion. Als jij dus van een tegel vertrekt en er staat daarna alleen nog een wachter op, dan blijft die tegel niet onbemand achter. Jij mag die tegel dan dus niet pakken. Zodra alle pionnen de eindtegel hebben bereikt, is het spel afgelopen. De spelers tellen hun punten van de verzamelde tegels bij elkaar op en degene met de meeste punten is de winnaar. Het komt met grote regelmaat voor dat spelers negatief eindigen. De zes klavertegels zijn erg belangrijk, want een gewonnen "-10" kan zo bijvoorbeeld worden omgezet naar een "+10". Dat scheelt toch alweer 20 punten. Elke klavertegel mag één rode tegel omzetten. Ten slotte In eerste instantie liep ik niet erg warm voor dit spel. Zoals gezegd, leek het een ganzenbordvariant. We hebben het eerst met twee spelers gespeeld. Dat was geen goede zet, want dat is niet het optimale spelersaantal met dit spel. Nog steeds niet enthousiast dus. Toen hoorde ik dat het op de Ducosimbeurs wel goed was ontvangen, maar dat het dan met meer mensen moet worden gespeeld. Dat was hem dus de clou. Want ik moet zeggen dat ik nu wel om ben. Met vijf spelers is het een leuke chaos op de tegels. Natuurlijk ben je afhankelijk van je dobbelsteenworp, maar er zijn vaak meerdere mogelijkheden, dus kom je nog best aardig uit de voeten. Je kunt elkaar soms lekker dwarszitten door gauw bij iemand op een hoge positieve tegel te gaan staan, zodat hij niet meteen zijn pluspunten kan scoren. Daarnaast is het leuk om te gokken: “zal ik die "-10" gewoon pakken? Ik denk dat ik nog wel een klavertegel scoor”. Erg pijnlijk als die dan toch aan je neus voorbij gaat. Kortom, geen topper, maar wel een leuk spel voor minimaal vier spelers. En als je met vijf of zes spelers speelt, gebruik dan rustig drie pionnen per speler en niet de aangegeven twee. Een leuk tijdverdrijf voor een klein half uurtje. Erwin: Dit luchtige familiespel is - net als Cartagena - een aardige variatie op het klassieke loopspel. Op de Duitstalige Verflixxt! website vind je aantal varianten voor That's Life!. Met name de tactische variant met bewegingskaarten is interessant. |
|||
|
|
|||
|
Titel: That's Life! / Verflixxt! Auteurs: Kramer en Kiesling Uitgever: Ravensburger Aantal spelers: 2 - 6 Speelduur: ong. 30 minuten Prijs: ong. € 20,- |
|||