Twee tot vier dwergenteams delven in een mijn naar mithril en edelstenen. Met zo’n thema komt enige kennis van Midden-aarde van pas. Vreemd genoeg hebben deze dwergen nooit van Moria en de Balrog gehoord. Onze nietsvermoedende nijvere gravertjes eindigen daarom met een grote regelmaat in de klauwen van de demon Magdar. Het is eigenlijk nog vreemder dat een uitgever met meerdere Tolkienlicenties dit spel in een andere "wereld" heeft ondergebracht.

Met vier spelers bestaat het speelveld uit een startveld, vier rijen van acht mijntegels en een eindveld met Magdar. Iedere speler bestuurt twee dwergen, waarmee hij schatten opgraaft. Een dwerg mag per beurt één actie uitvoeren. Je mag hem naar een lege mijntegel sturen; daar mag hij een mithril- of een edelsteenfiche delven; ten slotte mag hij een fiche in veiligheid brengen. De regels voor gevorderden bieden nog meer acties. Edelstenen leveren alleen punten op in combinatie met mithril. Ze zijn meer waard als je een paar beurten in de buurt van Magdar graaft, maar dit is linke soep. Elke mijntegel bevat namelijk één of meer ogen van een dobbelsteen. Aan het einde van elke beurt gooi je een dobbelsteen en moet je meestal een tegel aan het einde van een rij verwijderen. De op de verwijderde tegel aanwezige fiches zijn verloren, de dwergen gaan terug naar het startveld. Omdat iedere speler elke beurt een dobbelsteen gooit, wordt het speelveld in een razend tempo opgeslokt. Als een complete rij door de demon is verzwolgen, eindigt het spel en wint degene met de meeste punten. Deze punten verdien je met de edelstenen, maar een edelsteen scoort alleen in combinatie met een mithrilfiche.

Ten slotte

Magdar is een vlot en simpel bordspel, waarbij je risico’s moet nemen en vooral zeer veel geluk moet hebben. Met vier spelers wordt de mijn zo snel opgeslokt, dat het spel voorbij is voordat je enige wezenlijke invloed kunt uitoefenen. Dit heeft meestal tot gevolg dat de spelers met een gelijke, en vooral minimale, score eindigen. Met vier spelers is het speelplezier daarom ver te zoeken. Met twee spelers werkt het een tikje beter, maar echt interessant wordt het ook dan niet. Het spel is voorzien van Nederlandstalige spelregels, die vooral opvallen door de vele taalfouten en het wollige taalgebruik. Magdar is helaas een matig spel.